februari 1, 2023

arubanieuws

WE zijn de toonaangevende aanbieder van kwalitatief Nederlands nieuws in het Engels voor een internationaal publiek.

De Nederlandse doelman Andries Noppert is een WK-rookie

Volg live verslaggeving van VS vs. Nederland en om teams te volgen die door zijn naar de knock-outfase, zie onze beugel pagina.

DOHA, Qatar — Terwijl ze rond de eettafel zaten, stelde de familie van Andries Noppert de vraag zo zacht en vriendelijk mogelijk.

Hij probeerde het al meer dan tien jaar te maken als profvoetballer. Met een lengte van 1,80 meter had hij de fysieke gaven en niemand zou zijn vastberadenheid, zijn gedrevenheid in twijfel trekken. Maar hij was nu 26, en als iedereen heel eerlijk was, leek het niet te lukken. Hij was bij vier clubs geweest en speelde hard voor elk van hen. Hij had amper meer dan een dozijn optredens gemaakt in zeven jaar.

De constante teleurstelling, de aanhoudende frustratie eiste zijn tol, en dat was voordat iemand zijn ongeluk met blessure zelfs maar noemde. Misschien, opperden de ouders van Noppert, werd het tijd om iets anders te proberen. Zijn vrouw vroeg zich af of een carrière bij de politie hun jonge gezin een betrouwbaarder salaris zou kunnen opleveren.

Twee jaar na die poging tot ingrijpen bevindt Noppert zich op het WK, en niet alleen als waarnemer. Hij heeft als prof amper 50 seniorenwedstrijden gespeeld, maar zaterdag staat hij vrijwel zeker in het doel voor Nederland in de achtste finales tegen de Verenigde Staten. Het is, zoals Noppert het zelf zegt, meer dan een beetje ‘bizar’.

Zijn eigen interpretatie van zijn ongebruikelijke loopbaan – de lange, langzame verbranding, gevolgd door de plotselinge en onverwachte ontbranding – is dat zijn vooruitgang niet alleen werd vertraagd door een opeenvolging van blessures, maar ook doordat hij zijn talent niet begreep. “Misschien heb ik soms de verkeerde keuzes gemaakt”, zei hij.

Het is een beoordeling die wordt versterkt door degenen die met hem hebben gewerkt. Noppert begon bij Heerenveen, zijn lokale team, voordat hij speelde bij NAC Breda, het Italiaanse Foggia, Dordrecht terug in Nederland en, nadat hij de pogingen van zijn familie had afgewezen om hem over te halen om bij de politie te gaan, Go Ahead Eagles.

Pas bij dat laatste vond hij regelmatig speeltijd. Tot dat moment had hij er “vrede mee gehad tweede keus te zijn”, aldus Kees van Wonderen, die hem coachte bij Go Ahead Eagles en hem afgelopen zomer terugbracht naar Heerenveen. Het ontbrak Noppert “aan scherpte en honger”, zei hij.

READ  VAE, Nederland speelt sleutel tot laatste voorbereiding, zegt Phil Simmons

“Laten we zeggen dat Andries het niet moeilijk heeft gemaakt om niet voor hem te kiezen”, zei hij.

De individuele zaak van Noppert zou dus in dezelfde categorie kunnen worden ondergebracht als alle andere bemoedigende verhalen die het WK vierjaarlijks naar boven haalt: de helden die uit het niets opduiken, de spelers die verlossing zoeken, de plotselinge supersterren.

Zijn verhaal staat echter niet op zichzelf. Het maakt deel uit van een patroon, dat vanuit Nederlands oogpunt minder ontroerend en verontrustender is. Een paar jaar nadat hij misschien zijn carrière had opgegeven, is Noppert op het WK niet alleen vanwege zijn vastberadenheid, zijn weigering om toe te geven, maar ook omdat Nederland geen keepers kan produceren.

Er is natuurlijk één noemenswaardige uitzondering: Edwin van der Sar, voorheen van Ajax, Juventus en Manchester United. En er zijn door de jaren heen een straaltje perfect respectabele, hoewel nauwelijks ontzagwekkende, keepers geweest die de Nederlandse kleuren hebben gewonnen: Hans van Breukelen, Ed de Goey, Jasper Cillessen.

De aanvoer is echter niet stabiel genoeg geweest om de indruk weg te nemen dat Nederland een land is dat draait uit Enkele van de slimste jonge outfield-talenten ter wereld op industrieel volume hebben een chronische blinde vlek tussen de posten.

Noppert is immers geselecteerd voor Justin Bijlow, die slechts anderhalf jaar als doelman van Feyenoord eerste keus was, en Remko Pasveer, een 39-jarige die dit jaar zijn interlanddebuut maakte. De redenen daarvoor, zoals gegeven door Louis van Gaal, de Nederlandse coach, zijn niet bepaald lovend.

“Hij was in vorm”, zei Van Gaal over Noppert. “We waren onder de indruk van hoe hij speelde in de weken voorafgaand aan het WK. Hij stopte alleen de ballen die hij kon stoppen.”

Maar dan is dat misschien alles wat nodig is. De oogst is tenslotte duidelijk slank. Buiten Ajax heeft geen enkele grote Europese ploeg een Nederlandse doelman in dienst. Zeven van de 18 teams in de Nederlandse top hebben geïmporteerde keepers in dienst. Van Gaal heeft ongeveer een derde van de beschikbare gekwalificeerde keepers naar Qatar gehaald.

Nederlandse teams eisen steevast dat hun keepers, zoals de traditie van het land is, over de technische bekwaamheid beschikken om deel te nemen aan het opbouwspel, zei hij, maar dit gaat ten koste van het verwaarlozen van de meer rudimentaire vaardigheden van het redden van schoten en het vangen van voorzetten.

“De beste doelman van de Eredivisie is een Duitser, Lars Unnerstall”, zei Lodewijks vorig seizoen. “Een gigant, topsporter, geweldige reflexen. Maar hij was tweede keus bij PSV, omdat hij niet goed kon voetballen.”

De financiële realiteit van het Nederlandse voetbal weerhoudt clubs er ondertussen van om te veel tijd te investeren in hun keepers. Alle Nederlandse teams zijn afhankelijk van het genereren van inkomsten uit transfersommen – zelfs Ajax, de rijkste en machtigste ploeg in de Eredivisie, verdiende afgelopen zomer net zoveel geld door twee spelers aan Manchester United te verkopen in een paar weken tijd als met alle andere inkomstenstromen in de loop van een jaar – en keepers krijgen aanzienlijk lagere vergoedingen dan bijvoorbeeld elfachtige aanvallende middenvelders. De keepersbusiness is niet lucratief.

Lodewijks suggereert dat de oplossing een complete herziening is van hoe Nederlandse clubs denken over de functie: meer tijd besteden aan specifieke trainingssessies, in plaats van te focussen op hoe keepers kunnen worden betrokken bij het algemene spel; grote teams sturen de meest veelbelovende vooruitzichten uitgeleend aan kleinere teams, waar ze misschien meer te doen hebben dan passief toekijken “terwijl jeugdteams veel winnen”.

Tot die tijd blijft de positie van Nederlandse keeper een ongewoon vruchtbare voedingsbodem voor feelgoodverhalen als die van Noppert: een plek voor laatbloeiers en verdwaalde talenten en toekomstige ordehandhavers.

Hij lijkt in ieder geval zeer geschikt voor zo’n snelle promotie. “Hij is een echte Fries”, zei verdediger Virgil van Dijk vorige week, verwijzend naar het deel van Nederland waar Noppert opgroeide, een plek die bekend staat om zijn stoïcisme en openhartigheid. (Het is onduidelijk hoe dit verschilt van de rest van het land.) “Hij is nuchter, maar heel direct. Hij is een jongen naar mijn hart.”

Ook Van Gaal heeft moed geput uit hoe onbewogen Noppert was bij het vooruitzicht zijn debuut voor zijn land te maken op het WK. “Hij heeft het soort persoonlijkheid dat betekent dat hij niet al te onder de indruk zou zijn van dit kampioenschap”, zei hij. Het zou tenslotte een stuk moeilijker zijn om politieagent te zijn.